Chciałabyś zadbać o siebie, ale sama myśl o tym Cię przytłacza?
Zaparzyć ziołową herbatę, zapalić świecę, rozłożyć matę z kolcami – niby drobiazgi, a jednak trudno się za nie zabrać.
W głowie szepcze głosik:
„Nie robię tego tak jak trzeba. Nie jestem wystarczająco systematyczna. Nie potrafię dbać o siebie jak inni.”
Brzmi znajomo?
Wpadamy w pułapkę, że troska o siebie musi być „ładna”, „konsekwentna”, „pełna”.
I zamiast spokoju – mamy presję.
Zamiast lekkości – listę rzeczy do zrobienia.
A przecież celem nie jest idealna rutyna, tylko wewnętrzna równowaga.
A ta, krok po kroku, buduje naszą odporność psychiczną.
Odporność psychiczna nie buduje się w czasie wielkich życiowych zmian.
Tylko wtedy, gdy dzień po dniu:
To wystarczy.
Nie musisz codziennie używać szczotki, maty, poduszki z lawendą i zapalać świecy o tej samej godzinie.
Możesz po prostu być dla siebie dobra, wtedy kiedy możesz.
Nie rób tego, bo powinnaś.
Rób, bo chcesz zadbać o siebie – bez presji, bez planu idealnego.
Bo dobrze się czujesz, gdy wieczorem trzymasz w dłoniach ciepły kubek.
Bo zapach świecy wycisza napięcie, zanim jeszcze zdążysz je nazwać.
Bo lawenda, herbatka i cisza – to Twoje narzędzia do łagodnego wzmacniania psychiki.
Nie od postanowień noworocznych.
Nie od idealnej rutyny z Instagrama.
Ale od tych mikrochwil, w których jesteś dla siebie obecna.
To właśnie one – regularne, małe, miękkie gesty – tworzą Twoją tarczę psychiczną.
Bez zmuszania się. Bez kontrolowania.
Po prostu… z troską.
I to już jest rytuał.
Twój. Wystarczający.
I wystarczająco wzmacniający 🌿
